Dostęp gościnny

Tohsaka Rin

Tohsaka Rin

Punkty:	21
Ranking:	908
Pokonani przeciwnicy:	296.116 (773.)
Plemię:

Wioski (1)

Współrzędne

Wioska Tohsaka Rin

381|613

Tekst osobisty

Kostka lodu topi się powoli.
Patrzysz na nią i patrzysz
siedząc w łódce pośrodku jeziora,
które zamarza na Twoich oczach.
Zastanawiasz się, co poszło nie tak?
Czemu jest tak na wskroś lodowato?

Topisz smutki z kostką lodu
lecz w środku nadal mroźnie
Chcesz wyjść z łódki i nie możesz
Tafla pęka na jeziorze
Trzeszczy strasznie, wszystko pęka
Lód czy serce? Tego nie wiesz

Już stopione wszystkie smutki
Kostki lodu już nie widać
Tafla wody na jeziorze
ciało spokojem obmywa

Nie drażnij lwa ... Bo lew
Lwicą się często okazać może
Więc gdy ją mocno zdenerwujesz
pazurkiem Twe plecki przeorze
Natury zwykle oszukać się nie da
Istnieją jednak wyjątki
Z Tą lwicą zadrzeć? Ostateczna bieda
Szybko zakończy Twój wątek

Na zewnątrz krucha i niepozorna
kipi energią, bywa zadziorna.
Zwykle łagodna, lecz nie myl tego
z pobłażliwością drogi kolego
Ona spokojnie rozgrzewa łapki...
Żeby Cię wciągnąć do swej pułapki !

Zrazu ostrzegam naiwnych ludzi
Nie bierze jeńców! Drapie do krwi!
Srogą ma minę i szczerzy kły!
A łapki chętnie sobie pobrudzi

Lecz by odroczyć swoją agonię
Idź z nią człowieku w grządki piwonii
*******

Mgiełka dziś spowija księżyc
A nas nic to nie obchodzi
Bo wpatrzeni w siebie, młodzi
Nie zbieramy się do snu.
I tak nas to nie obchodzi
Widok nas pozbawia tchu

Magia tej cudownej nocy
wyzwoliła żądzę w nas
Księżyc już w pełni zakryty
Cicho zaczął mierzyć czas.
I tak nas to nie obchodzi
Nie zbieramy się do snu

Mgiełka, co księżyc spowiła
Odpłynęła w siną dal
Lecz po sobie zostawiła
Namiętności wielki żar
Jedno tylko mnie obchodzi,
czy zostaniesz ze mną tu
patrzeć, czy dzień już nadchodzi?
Wdychać świtem zapach bzu

Czy uciekniesz wraz z jutrzenką
i nie wrócisz nigdy już?
Czy zostawisz mnie z nadzieją,
Że dzień z Tobą jest tuż tuż
I niech nic nas nie obchodzi
księżyc znów zaświeci nam
W jego srebrnej ciemnej toni
Pragnę poczuć znany żar

Wiosna przyszła nieco wcześniej
i nadała duszy światu.
Drzewa toną już w zieleni
Łąki skryte masą kwiatów.
Kolorowo i radośnie
dookoła się zrobiło.
Ach, jak by to było miło,
gdyby szczęściem obrodziło
w miłości

Ale w sercach jeszcze zima
Mróz uczucia wszystkie trzyma
na uwięzi
A skowronki nie chcą śpiewać
swojej pieśni.

Ludzie nadal się błąkają
jak psy ze smyczy spuszczone
W samotności zatracają
Swe marzenia niespełnione.
I nie wiedzą jak się cieszyć
z małych chwil razem spędzonych
Lodu stopić wcale nie chcą
Wolą być osamotnionym

I choć w sercu jeszcze zima
choć mróz wszystko lodem trzyma
Na uwięzi
To ja ciągle mam nadzieję,
że skowronek gdzieś zaśpiewa
na gałęzi
Może w końcu mróz odpuści
ciepły wietrzyk nam zawieje
Może w końcu lód popęka i stopnieje
Może w końcu zimne serce się ogrzeje
Mam nadzieję

Wolnym krokiem lato już nadchodzi,
choć niedawno kwitły gdzieś kasztany.
Nie ma darmo słońcem świat pomalowany.
Teraz się uczucia mogą zrodzić.

Wkroczył maj do mego serca już na dobre.
I rozgościł się feerią polnych kwiatów.
Nie zamierzam się rozmieniać wciąż na drobne.
Trzeba powyrzucać też zimowe graty.

Och,jak chciałbym,
aby już nadeszło lato!
Poczuć żar słonecznych dni
na swojej skroni
Kiedy świat obwieści już
że bogactwa zrodził nam
Chciałbym zapleść swoją dłoń
w Twojej dłoni

Głowa pęka pod ciężarem myśli
Sen nie pomógł się ich pozbyć
A jak czasem coś fajnego Ci się przyśni
To zapomnisz szybko i ręce rozłożysz
Szukasz wśród ludzi energii i wsparcia.
Zapominasz o wadze swego samozaparcia.
Bo warto czasem być upartym,
żeby nie zostać pożartym
przez natłok myśli w swojej głowie.
I tłumaczyć to sobie trzeba
dosłownie jak krowie na rowie,
żeśmy warci własnego kawałka nieba
W całości,
nie tylko w połowie

Zachciało się Bogu zesłać anioła
na ziemię,by złu wcielonemu podołał.
Na kształt kobiety go uczynił
i zwalczyć nakazał, co lud zawinił.

Licz się aniołku ze sromotną porażką,
walczyć z diabłem nie jest to fraszką.
To prawdziwe wyzwanie, prawdziwa udręka.
Przed Szatanem... nawet Bóg klęka.

Pycha Złego wnet została pokarana
Anioł pokonał Szatana.
Lecz stało się coś gorszego jeszcze
Co nawet u Boga wywołało dreszcze.
Kobieta gorszym złem się stała
Aureola znikła, szata się potargała.
I zamiast pomagać to mocniej kusi
Lgnie do niej każdy diabeł..
Bo.. musi

Gdyby za marzenia karano chłostą
to z pleców nic by mi nie zostało.
Gdyby za dobre uczynki nagrody dawano
stałbym w kolejce na samym końcu
Gdyby za potakiwanie czule tulono
TAK byłoby moim ulubionym słowem
Gdyby za prawdę ciszą karano
nie będę milczał,co myślę to powiem.

Żeby na świecie nie było nudno
Czasami jest czysto, częściej brudno
Nadzieją można karmić się złudną,
że prawda nad fałszem będzie górowała
I że oliwa na wierzchu będzie pływała
Tylko, że uwierzyć mi w to jest trudno.

I choć prosty ze mnie chłopak
to widzę, że wszystko się dzieje na opak
Kat w ofiarę się zamienia
Skrzywdzeni milczą i idą w niepamięć
bo boją się własnego cienia
I tak moje słowa idą w próżnię
Jak blaknie na kartce atrament

Mam coś z rycerza, ten łeb zakuty
Z szablą ze słów wdaję się w dysputy
Nie omieszkam czasami zakląć soczyście
Poezją się param, to oczywiste
Zagłębiam się także w meandry czasu
historii pasjonat że mnie wychodzi
Często nocami chadzam do lasu
by w ciszy myśli swoje ochłodzić

Tu rzucę żartem, tam coś zaśpiewam
Moją widownią przeważnie są drzewa
Nie umiem długo się gniewać na ludzi
Chyba, że ktoś mi mocno nabruździ
Nie umiem także wymawiać "eRRRRKi"
Wychodzą z tego słowne odklejki
Słynny "łabałbał", "juja", "jowejek"
Ja sam się często z tego uśmieję

I nie przeszkadza mi to w dobrej zabawie
bo głupot z reguły nie biorę do serca
Śpiewam, żartuję, głupoty prawię
Ja, Kefirowy, ten "ełkożełca"

Wybieraj mądrze, posłuchaj rozumu
lecz własnego, nie głosu tłumu.
Chcesz wybrać sercem? Uczuć posłuchaj
Gdy ich zbyt dużo, wszystko wybucha
Gdy ich za mało, pusto jest strasznie
Rozum przejmuje kontrolę właśnie.

Myśli połapać łatwiej niż słowa
Milczenie złotem,srebrem zaś mowa
Gdy serce z rozumem walczy od nowa
Czasami od tego aż boli głowa.
Cykl ten niezmiennie się powtarza
I zawsze ludziom problemów przysparza.

Bez mózgu żyć lepiej, czy bez serca?
Czy im pozwolić na ciągłą walkę?
Ciężki to wybór, aż kiszki skręca
Kontroli nad tym nie mamy żadnej.

Odznaczenia bojowe